-کودک دلش میخواهد که والدین با او بازی کنند ولی پدر و مادر یا وقت ندارند یا حوصله

-خشم درونی کودک ناشی ازاضطراب و تنش ها

 - دلخوری کودک از والدین چون کودک منطق ندارد

-تناقضات رفتاری والدین مثلا یه روز حالمان خوب است و با او بازی میکنیم و وقتی حالمون بد است حوصله بازی نداریم

-مشکلات فیزیکی مثل گرسنگی،خستگی،خواب

-عدم توجه کافی به کودک

- توجه بیش از اندازه به کودک و دخالت در بازیها و کارهایش

- ناکامی اگر به کودک بگیم تو نمیتونی تو بلد نیستی کودک ناکام میشود

-انتظار زیاد از فرزند داشتن مثلا اینکه توی مهمونی باید ساکت بشینی

-عدم هماهنگی تربیتی پدر و مادر مامان میگه این کار بده بابا میگه خوبه

-الگوهای نامناسب مثلا پدر ومادری که زیاد با هم لجبازی میکنند لجبازی را در کودک خود تشدید میکنند

 

بهترین روش برای برخورد با لجبازی:

-هماهنگ بودن پدر و مادر،

-داشتن برنامه ریزی روزانه غذا خوردنش بازی کردنش و خوابیدنش

-خواسته موجه کودک را حتما پاسخگو باشیم یعنی به او یاد بدهیم که قصد ما لجبازی کردن نیست

-یه جاهایی بهش حق انتخاب بدهیم

-جایگزین کردن مثلا بگیم اگه جیغ نزنی میریم و اینکارو میکنیم

-جملات خبری باشه تا دستوری مثلا بگیم وقته ناهاره نگیم الان باید ناهار بخوری

-گوش دادن فعالانه موثرترین روش است باید با بچه ها همدلی کنیم مثلا جیغ زد بهش بگیم چی میخوای عزیزم گرسنه ای؟ خوابت میاد؟ میخوای بازی کنیم؟

 با کودکان بالای ۴ سال میتوان در مورد رفتارش صحبت کرد اول باید تذکر داد مثلا در جمع توی گوشش بگیم،در مرحله دوم تنبیه متناسب با عملش و حال و هوای کودک تنبیه کودک باید محروم کردن از چیز دلخواهش باشد.

 

منبع :چگونه با كودكم رفتار كنم، دكتر گاربر