حتما مادراني را كه به‌تنهايي همه كارها را انجام مي‌دهند، ديده‌ايد. اينها مادرهايي هستند كه دل‌شان مي‌خواهد بهترين باشند و براي رسيدن به اين هدف، سخت تلاش مي‌كنند. يك مادر كامل مرتب به خورد و خوراك كودك مي‌رسد، او را به مدرسه و كلاس‌هاي مختلف مي‌برد و به خانه برش مي‌گرداند، خريدها را خودش انجام مي‌دهد، براي اينكه كودك او را بهترين بداند وظايف طبيعي كودك را انجام مي‌دهد و اجازه نمي‌دهد خود كودك كمترين زحمتي بكشد حتي به جايش فكر مي‌كند و تصميم مي‌گيرد و خلاصه در رسيدگي به كارهاي كودك و به‌طور كلي در فرزندپروري هيچ سهمي را براي پدر در نظر نمي‌گيرد؛ ضمن اينكه اگر پدر هم اصرار به مشاركت داشته باشد، اين اجازه را نمي‌دهد و سعي مي‌كند او را دور نگه دارد. این مادران چون مي‌خواهند بهترين باشند (چه در نظر ديگران و چه پيش كودك) حاضر نيستند مسووليت‌ها را با پدرها قسمت كنند.

 

چه بايد كرد؟
لازم است مادران كامل بدانند اين همه فشار آوردن به خود براي بهترين شدن، فايده‌اي ندارد. مادري براي كودكش بهترين است كه در وهله‌ اول حال خودش خوب باشد. مادري كه هميشه به فرزندش رسيدگي مي‌كند، براي او جذاب نخواهد بود. براي اينكه مادر جذاب و بهتري باشيد، لازم است ساعاتي  از روز را به امور شخصي‌تان اختصاص دهيد. همسرتان را فراموش نكنيد و براي با هم بودن زمان بگذاريد. اگر همسرتان را در تربيت فرزند شريك كنيد و مسووليت‌هايي را هم به او بسپاريد، براي انجام همه اين كارها فرصت خواهيد داشت.

و بعلاوه فراموش نکنید تربیتی صحیح و کارامد است که در آن پدر و مادر هر دو سهیم باشند.